تئاتر، من و خيلي چيزای ديگه

پنجشنبه، اسفند ۰۹، ۱۳۸۶

می خوام برگردم . باور کن !دیگه کسی نیست که بشنوه

برچسب‌ها:

شنبه، شهریور ۱۱، ۱۳۸۵

من ديگه گريه نمي كنم . فقط روي ماه خدا رو مي بوسم و ازش مي پرسم : اين دفعه ديگه چرا ؟

پنجشنبه، تیر ۲۹، ۱۳۸۵

مي گن ، اضطراب دليل افسردگي نيست . اما افسردگي به علت افسردگي يه . وقتي اضطراب داري ، ممكنه افسرده نباشي ولي وقتي افسرده اي مطمن باش كه افسرده شدي . من نمي گم ها! تلويزيون گفت

یکشنبه، اردیبهشت ۳۱، ۱۳۸۵


خيلي دلم مي خواد تو رو به يك چيز رمانتيك تشبيه كنم ، اما تا تصوير تو مياد تو ذهنم ، بلافاصله تصوير آدامس خرسي هم باهاش مياد . آخه ميدوني ، شخصيت تو و رفتارت عين آدامس خرسي مي مونه . خدا نكنه كه به دست يا لباس كسي بچسبه ، چون اونو به گه مي كشه ، با هيچ روشي هم كنده نمي شه

پنجشنبه، مهر ۳۰، ۱۳۸۳

در تكميل پست قبلي بايد بگم كه فعلا عشق و عاشقي به شدت تعطيله . چون اون آدمه زيادي پر رو شده . منم كه استاد فراموش كردن اين جور چيزام . مي خوام برگردم به زندگي يك سال و نيم پيشم . حالي به حولي . برينم به هر چي عشقه . از همين الان هم شروع مي كنم .

ييك حالي مي ده بري تو يه وبلاگ بعد ببيني درباره تو و رازت اون جا نوشتن . همه مي خونن بعد تازه كنجكاو مي شن زنگ مي زنن به صاحب وبلاگ مي پرسن كه موضوع چيه ؟ بعد معلوم مي شه كه تو خيلي عاشقي . اين خوبه يا بده ؟ در مجموع ييگ حالي مي ده كه خودت نمي دوني چه جور حالي يه .

پنجشنبه، مهر ۰۲، ۱۳۸۳

نمي دونم چرا وقتي براي نوشتن مي شينم پاي كامپيوتر، همون قدر كه مشتاق نوشتنم ، ميلم به نوشتن رو از دست مي دم !

دوشنبه، شهریور ۲۳، ۱۳۸۳

وقتي داري با يه پسر كه ادعاش مي شه تحصيلكرده ي كانادا س و خيلي با شعوره چت مي كني و اون مي پرسه : وات ايز بور جاب ؟ وتو مي گي من نويسنده م . بعد اون مثل يه آدم قرون وسطي يي حسود مي گه . ا ؟ منم آهنگسازم ، اين به اون در ، چه حالي بهت دست مي ده ؟

شنبه، شهریور ۲۱، ۱۳۸۳

نمي دونم چرا اصرار داريم توي سريال هاي تلويزيوني برتري زور مرد به زن رو به نمايش بذاريم. اسمش رو هم مي ذاريم مردونگي . آدم خوبه ي ماجرا كه يه مرده ، حتما بايد يه جايي ، يه جوري ، يه يه بهانه اي ، حتما دستشو رو خواهر يا زنش بلند كنه كه بگن خيلي مرد بود و بقيه مردايي هم كه بلد نيستن ياد بگيرن . مادرش رو هم نمي زنه چون اگه بزنه پس شعار هاي جمهوري اسلامي كجا مي ره؟ پس زن يا خواهرشو يه دل سير كتك مي زنه و زن ها هم مثل احمق ها مي بخشنش . واقعا كه ما با فيلم هامون فرهنگ سازي توپي مي كنيم .

سه‌شنبه، شهریور ۱۷، ۱۳۸۳

حواست و جمع كن . به خودت بيا . اين همه تقلب برات مي نويسم . خوب نگاه كن كه امتحانت و خوب بدي . چون يهو چشمتو باز مي كني مي بيني تو مسيج دون موبايلم به جاي مسيجاي تو پر شد از جوك هاي يه آدم غريبه .

رفتم اوركوت . بالاي صفحه پروفايلم ديدم يه پسره منو اد كرده . منم رفتم پروفايلشو ببينم كه كيه و چي كارس . ديدم اوه اوه ، يه شاسكوله كه نوشته از همه كتاب ها متنفره . يه نموره هم شكل قورباغه بود . اومدم روي جمله ي نه اين دوست من نيست كليك كنم، چشمم افتاد به دو تا يادداشت كه يكي از دخترهايي كه جزليست دوستاش بودن براش نوشته بود . ديدم دختره قيافش بد نيست ، گفتم بخونم ببينم چي نوشته درباره اين قورباغه كتاب نخون . ديدم اي واي ! كامليا خانم عاشق سينه چاك علي آقاس . اونم از نوع هوار هوارش . كه اي دختر هايي كه مي يايد اين جا ! بدانيد و آگاه باشيد كه من دارم از عشق به اين آقا مي ميرم . هر كي اينو اد كنه با من طرفه واين آقا صاحاب داره و از اين جور حرفا . كلي هم از مردن نوشته بود كه اگه بميره به خاطر اون پسره س ! ؟؟؟ بعد من رفتم پروفايل كامليا رو ديدم . يه دونه پسر توي ليست دوستاش بود كه اونم اين پسره علي بود . يعني بازي ش بود؟ جالب بود كه ليست دوستاي علي، كلي دختر رنگ و وارنگ داشت . منم كه اين پسره رو نمي شناختم . معلوم بود كه رفته پروفايل هاي عكس دارو گشته . حالا به هر دليلي منم اد كرده . گفتم حالا كه اين جوريه منم ادش مي كنم كه شايد ، شايد كامليا بفهمه و ياد بگيره كه براي حفظ عشقش يا دوست پسرش يه كار ديگه بكنه و غرورشو اين جوري به گا نده .اگه هم كه اين سياست و بازي شه براي هر هدفي، كه عيب نداره ، يه قورباغه تو ليست من بيشتر ! شايد هم هيچ وقت نفهمه و تو دلش يا بلند بلند (من كه نمي شنوم) به من فحش بده .

دوشنبه، شهریور ۱۶، ۱۳۸۳

بعد از سال ها ، نسخه ي زبان اصلي بدون سانسور فيلم پرواز بر فراز آشيانه فاخته رو ديدم . مي دونستم اين فيلم خوبه ولي نمي دونستم كه محشر بودنش رو بايد موقع ديدن فيلم به زبان اصلي بفهمي .

یکشنبه، شهریور ۱۵، ۱۳۸۳

فكر مي كنم الان خيلي خوب مي دونم چرا صادق هدايت خودشو كشت . فقط فرق من با اون اينه كه اون كلي اثر از خودش به جا گذاشته ، ولي از من اين وبلاگ قازورتي مي مونه !

پنجشنبه، شهریور ۱۲، ۱۳۸۳

خانم پوران درخشنده سلام
من رفتم فيلم جديد شما رو روي پرده ديدم . يه خواهش مي شه ازتون بكنم؟ ديگه فيلم نسازيد لطفا. باوركنيد بدون غرض ورزي مي گم. به غير از فيلم ساختن مي شه هزار جور كار فرهنگي كرد و جوون ها رو از رفتن به سوي مواد مخدر نجات داد و آدم مهمي هم بود. توي سينمايي كه من فيلمو ديدم اكثر آدما به خاطر چشم و ابروي بازيگرا اومده بودن. اگه فيلمتون خوب مي فروخت يه چيزي! فيلم تاثير گذاري هم كه نيست. خوب پس سرمايتون روبه باد داديد؟ واسه هيچي؟ شما با اين پول خيلي كارهاي مفيد تر مي تونستيد انجام بديد ولي نداديد. اسمتون و اعتبارتون هم كه خوبه و مي شه باهاش شروع كرد به كارهايي بهتر از فيلم غير مفيد ساختن. راستي! نكنه شما هم معتاد به فيلم ساختن شديد؟ يه اعتياد مدرن تر از اوني كه من تو فيلمتون ديدم و براي اولين بار هوس كردم تجربه ش كنم چون ديدم ختم به خير مي شه و هيچ كس آسيب نمي بينه جز آدم بدا!منم كه آدم بدي نيستم!!! نكنه من آدم بدي ام؟ چون دارم يه جورايي به يكي از اعضاي كانون كارگردانان امريكا بد و بي راه مي گم.ها؟
ولي خانم درخشنده صادقانه مي گم از يه چيز تو شما خوشم مي ياد اونم اينه كه فمينيست بازي در نمي ياريد و شعارهاي فمينيستي الكي نمي ديد.
راستي اصلا از حرفاي من ناراحت نشيد. فقط يادتون باشه وقتي فيلم جديد خانم تهمينه ميلاني اكران شد بيايد و اينجا رو بخونيد. اونوقت مي بينيد كه من در مورد شما نيتم خير بوده و.....خلاصه دارم براي تهمينه خانم ميلاني...........

یکشنبه، شهریور ۰۸، ۱۳۸۳

يكي از دوستان خيلي لطف كرده و به من لينك داده . دوستم ! خيلي مرسي .

شنبه، شهریور ۰۷، ۱۳۸۳

دوستان عزيزم ! من يه عذر خواهي به شما بدهكارم . اميدوارم بپذيريد . قضاوت چند ماه پيش من احتمالا بر اساس بد حالي اون روز بوده كه فكر مي كنم باز خانواده يه حال اساسي بهم داده بودن ! منم حساس س س س .....مرسي به خاطر همه چيز .

ببين دوست عزيز ، زماني كه مي خواي با دوستات شام بري بيرون و با غرغر پدرت مواجه مي شي ، بدون كه همه چيزايي كه براي آزادي و حقوق زنان نوشته و گفته مي شه زارت و پورته . جفنگيات خودت هم لايق زرشك طلايي يه . گل بگير درشو !

چهارشنبه، شهریور ۰۴، ۱۳۸۳

يه ايراني ،وقتي مي خواد كسي رو به مهموني روشنفكرانه ش دعوت كنه مي گه:هر لباسي كه دوست داري بپوش .اين براي ماها خيلي جالبه.چون جايي زندگي مي كنيم كه از تنوع لباس خبري نيست.قوانين لباس پوشيدن سال 83 فرقي با سال 60 نداره. ( درسته كه نسبت به اون سال ها رنگ بيشتري توي خيابون ها ديده مي شه،ولي اگه يه بار گير ماموران گشت انتظامي افتاده باشيد،مي دونيد من چي ميگم .) به هر حال اين جور مهموني ها مجالي براي پوشيدن لباس هايي يه كه دوستشون داشتيم ونشده بپوشيمشون.تا اين جا هيچ مشكلي نيست. اما ماها انقدر درگير زندگي روزمره ايم كه مجالي براي تجربه انواع مهموني ها نداشتيم . منظورم از انواع، مثل بالماسكه و پيژاما پارتي تا مهموني هاي خودي و رسمي و مناسبت هاي سنتي و غيره س.كه اين انواع هم خيلي جاي بحث داره چون تركيبي از ايراني و فرنگي يه. ما انقدر محدود بوديم وهستيم كه دقيقا نمي دونيم براي يه مهموني يه هر چي دوست داري بپوش ، چي بپوشيم. به همين خاطر وقتي وارد يه همچين مجلسي مي شيم ممكنه معذب بشيم يا از خنده بتركيم!چون يه عده انگار اومدن بالماسكه.باور كنيد بي اغراق همينه.ويه عده ديگه انگار اومدن اپرا.يه عده ديگه هم با عين الله باقرزاده نسبتي دارن لابد!
به نظر من هيچ كس مقصر نيست.نه مهموني دهنده كه دلش مي خواد يه مهموني بده كه همه دوستاش فارغ از روزمره بهشون خوش بگذره ، نه اونايي كه براي اومدن به مهموني ، بهترين لباس هاشون رو پوشيدن.مقصر اين فرهنگ لعنتي ماست.چون هيچ وقت به هيچ كس ياد نداده كه تفريح كردن هم آداب خاص خودشو داره . چون هيچ وقت تفريحي در كار نبوده . تاريخ نشون داده كه ما هميشه با بحران سياسي و اقتصادي و اجتماعي مواجه بوديم. بنابراين هميشه فكر اندوختن براي روزمبادا، مانع وجود جايي به نام خرج كردن براي لذت بردن از زندگي و تفريح در به اصطلاح سبد خانواده! بوده.
لازم به ذكره كه نويسنده اين مطالب دست كمي از بقيه نداره.چون سالي يك بار هم به زور مهموني مي ره.فقط فرقش با بقيه اينه كه دلش مي خواد آداب تفريح رو ياد بگيره كه تو اين كشور خواسته زياديه.

دوشنبه، شهریور ۰۲، ۱۳۸۳

من چند تا سوال جدي از خانم هاي متاهل دارم-وقتي يه خانم ازدواج مي كنه،هر شب بايد بده؟اگه هر شب نده چي مي شه؟همه شوهر ها هر شب مي خوان بكنن؟اگه يه شب اون بخواد بكنه و تو دلت نخواد بدي چي مي شه؟منتظرم!

اينم 100مين پست!بگير كه اومد.

 

   فرستادن نظرات

وبلاگهای پيشنهادی

عصيان

LINK
LINK

آرشيو

آرشيو



[Powered by Blogger]
(<$BlogItemCommentCount$>) comments